Qaynarinfo
müharibə dəhşətləri yaşamış yazıçı Çinarə Ömrayın son günlər ön cəbhədə baş verənlərlə
bağlı təəssüratlarını təqdim edir:
...Müharibəni
səsindən, qoxusundan tanıyıram mən. O, mənim uşaqlığımı əsir götürdü, evimizi,
ailəmin sağlamlığını aldı əlimizdən, doğmalarımı aldı.
Həyatımda
qoyduğu izlər, vurduğu travmalar hələ də məni rahat yaşamağa qoymur.
Məğlubiyyəti
həyatı bahasına qəbullanan biri kimi qələbəni də görmək, hiss etmək ən çox həm
də mənim haqqım idi.
İkinci
dəfə idi ki, ön cəbhəyə ta döyüşlərin getdiyi yerə qədər gedirdim. Bu qoxu necə
də tanış qoxudur! Hardasa əsir qalan uşaqlığımın bu barıt qoxusunun əlindən
tutub ot basmış yollarla üzü mənə gəldiyini hiss edirdim.
Qalib
tərəf olmağın möhtəşəmliyini həmin döyüş bölgəsində hiss edir adam.
O vaxt
balaca əmim Ağdərədə döyüşürdü. Yadımdadır, məğlub olmağımız bəs deyilmiş kimi,
ölən adamlarımız azmış kimi, bir tərəfdən də əsgərləri bit-birə basıb yeyirdi.
O dövr üçün elə bil bitlər də ermənilərlə saziş bağlamışdılar. Müharibə həm də
bit-birəsi ilə yaddaşımda qalmışdı.
İndi
gördüyüm mənzərə necə də fərqli idi! Əsgərlərlə bir-bir görüşməyin hissi, qalib
tərəf olmaq... Ön cəbhədə, bitsiz, daha gümrah, daha pozitiv əsgər görə bilmək...
Bunu yəqin ki, sözlə izah edə bilmərəm.
Güclü
olmağı, qalib olmağı hiss etmək ayrı zövqdür.
Bayraq
sevgimizi, insan sevgimizi, birlik gücümüzü, güvəncimizi itirmişdik məğlubiyyətlə
birgə. İndi onların bərpa olunmasını görmək necə qürurludur. Qalibiyyətin nələri
diriltdiyini onda anlayır adam.
Tanımadığım,
bilmədiyim adamlar güvənərək hesabıma pul köçürdürdülər. Çünki ortada ƏSGƏR adı
var idi.
Və mənim
kimi soyuq, (dostların dili ilə desək - odun) adamı orda bir əsgərin bir sözü
kövrəltdi.
- Gələn
dəfə gələndə nə gətirək? Bir necə günə yenə gələcəm.
- Keçən
dəfə də gəlib gördünüz, indi də. Vallah, çox yardım gəlir bura. Dövlət
arxamızda, yanımızdadır. Hamı bizə yardım göndərir. Komandirlərin sizə dediyi
iki-üç şeydən başqa heç nə gətirməyin. Ancaq bir xahişim olacaq.
- Əmr
et, Əsgər. Xahiş nədi?
- Əstəğfirullah,
xahiş edirəm. Bizə bu qədər yardım gətirsiniz. Amma biz ailəmizdən narahatıq.
Onları sizə əmanət verib gəlmişik. Olardan muğayət olun.
...Dostlar,
düzdür, bir neçə günə yenə yola düşəcəyik, ancaq əsgər ailələrinə də kömək
olmaq lazımdır. Onları bizə əmanət edib gediblər. Köməyə ehtiyacı olan bildiyiniz,
tanıdığınız əsgər ailələri olsa, mənə yönəldin, lütfən. Mən də oradakı bir neçə
əsgərin ailəsini, nömrəsini götürmüşəm. Və eyni zamanda kömək, yardım etmək istəyən
olsa, mənə yaza bilər. Hesab nömrəsi qoya bilərəm.
Biz
qalibik!!! Qalib olmaq möhtəşəmdir!
