Ürəyimi küçə-küçə ayaqlayan adamlar (ŞEİR)

Od düşən günümə

Yanmayın mənim.

əl uzatmayın mənə 

Əllərim kardı mənim.

Ürəyimi küçə-küçə

ayaqlayan adamlar,

Yabancı bir yoldasa,

ən çox sevdiklərim tanıyır məni.

Uşaqların oyuncaqları qırıldığı gündən həyata addımları,  

Quşlarınsa qanadları qopduğu yerdən göy üzü başlayır...

müqəddəslər ağacların edam şəkilində unudulur.

dilənçilərsə ovuclarımın xoşbəxt günündə.

Daha üzülməyin, dostlar         

Daha məndən qorxmayın...

Qollarım sağdı mənim,

Qucağıma həsrətəm...