Sevgi insanları bir-birinə yaxınlaşdırır, lakin eyni zamanda onları qarşısındakına qarşı daha həssas edə bilər. Buna görə insanlar bəzən romantik tərəfdaşları ilə yad insanlardan daha sərt davranırlar. Səbəb yaxınlıq paradoksu ilə bağlı ola bilər: insan bizim üçün nə qədər vacib olarsa, onun sözləri, hərəkətləri və qərarları həyatımıza bir o qədər güclü təsir göstərir.
Qaynarinfo xəbər verir ki, bu barədə “Psychology Today” yazır.
İntimlik romantik münasibətlərin ən dəyərli komponentlərindən biridir. O, tərəfdaşları bir-birinə yaxınlaşdırır və onların əlaqəsini xüsusi edir. Lakin birgə həyat eyni zamanda tərəfdaşların bir-birinə ağrı verə biləcəyi vəziyyətlərin sayını da artırır.
Bir insanın qərarları çox vaxt birbaşa digərinə təsir edir. Məsələn, işə həddindən artıq fokuslanmaq tərəfdaşda özünü diqqətdən kənarda qalmış hissi yarada bilər. Bir tərəf üçün zövq verən məşğuliyyət isə digər tərəf üçün yükə çevrilə bilər.
Yaxınlıq və etibar həmçinin insanın öz davranışını daim nəzarətdə saxlamaq ehtiyacını azaldır. Aşiq insanlar adətən bir-birləri ilə yad insanlarla müqayisədə daha az təmkinli davranmağa imkan verirlər. Buna görə də düşünülməmiş sözlər və ya impulsiv hərəkətlər daha güclü ağrıya səbəb ola bilər.
Eyni zamanda, insanın özü olmaq azadlığı məhz yaxınlığın bir hissəsidir. İnsan bizim üçün nə qədər vacib olarsa, onun bizə həm müsbət, həm də mənfi təsir göstərmək gücü bir o qədər artır.
Niyə yad insanlarla daha yaxşı davranırıq?
Yad insanlarla ünsiyyətdə adətən nəzakət qaydalarına riayət edirik. Onların çatışmazlıqlarına daha anlayışla yanaşa, mübahisələrdən qaça və xırda incikliklərə əhəmiyyət verməyə bilərik.
Romantik münasibətlərdə isə vəziyyət fərqlidir. Tərəfdaşların ortaq həyatı, maraqları və qarşılıqlı gözləntiləri var. Buna görə yaxın insanın səhvləri və ya qərarları daha kəskin qəbul edilir.
Yad insanın davranışı, bir qayda olaraq, bizim rifahımıza ciddi təsir göstərmir. Tərəfdaşın hərəkətləri isə həyatımızı birbaşa dəyişə bilər. Buna görə də ona qarşı daha tələbkar, səbirsiz və ya tənqidi ola bilərik.
Bu, mütləq tərəfdaşımızı daha az sevdiyimiz anlamına gəlmir. Əksinə, tənqid münasibətlərin bizim üçün nə qədər vacib olması ilə bağlı ola bilər.
Dürüstlük xoşagəlməz, lakin vacib ola bilər
Romantik münasibətlərdə yalnız nəzakət kifayət etmir. Tərəfdaşlara mehribanlıq və nəzakət lazımdır, lakin həqiqi yaxınlıq həm də dürüstlük tələb edir.
Münasibətlərdə insanı narahat edən məsələlər barədə danışmaq müvəqqəti narahatlıq və ya münaqişə yarada bilər. Bununla belə, belə söhbət tərəfdaşların bir-birini daha yaxşı anlamasına və münasibətlərini möhkəmləndirməsinə kömək edə bilər.
Buna görə müəyyən məqamda xoşagəlməz görünən davranış bəzən daha dərin qayğının ifadəsi ola bilər. Münasibətlərdə sağlam sakitlik laqeydlikdən fərqli olaraq, təhlükəsizlik hissinin nəticəsi ola bilər.
İnsan tərəfdaşının qayğısına dərindən qala, lakin hər bir çətinliyə narahatlıqla reaksiya verməyə bilər. Eyni zamanda, tənqid və problemlərə diqqət yetirmək münasibətlərin onun üçün həqiqətən vacib olduğuna işarə edə bilər.
Sevgi insanı həssas edir
Romantik yaxınlıq sevinc, məna və məmnunluq gətirir, lakin eyni zamanda məyusluq və mənəvi ağrı riskini də yaradır. Emosional məsafə belə hisslərin yaranma ehtimalını azalda bilər, amma bununla yanaşı, insanı həyatın ən dərin təcrübələrinin bir hissəsindən məhrum edir.
Sevgi həssas olmağı, bağışlamağı, səbirli olmağı, dürüstlüyü və münaqişələri yaşamağa hazır olmağı tələb edir. Buna görə insanların bəzən sevdikləri şəxsləri incitməsi mütləq sevginin olmamasından xəbər vermir.
Əsas məsələ tərəfdaşların bir-birini heç vaxt incitməyəcəyi deyil. Əsas məsələ belə vəziyyətlərdən sonra münasibətləri bərpa edə bilmələridir.
Münasibətlər ağrılı anların olmaması ilə deyil, tərəfdaşların qaçılmaz münaqişələri bir-birini daha yaxşı anlamaq imkanına çevirə bilməsi sayəsində daha möhkəm ola bilər.
Aydın
